سكوت دريا

مي خواهم

با باد بشتابم

فرياد كنم

اين آشتفگي درونم را

مثل خروش دريا

بخروشم

هميشگي خودرا

تا لحظه ديگر

در ماسه هاي شور

بيابم

گمشده خود را

اما

سكوت دريا

با نگاهش مي گويد

آرام باش

پريان دربستر امواج

خوابند

هنوز